Uşaqların Nağıl Aləmi Uşaqlar üçün nağıllar, hekayələr, şeirlər və təmsillər
— “Burax məni, susamışam, su içirəm!”
— “Buraxım səni, sonra ac qalam?” — dedi qurbağa.
— “Kim acsa məni yeməlidir?”
— “O biri-ləri bilmirəm, mən səni yeməliyəm!”
— “Dəlisən, məni niyə yeyirsən?”
— “Dəli deyiləm, qayda belədir. Güclü gücsüzü yeməlidir!”
— “Belə çıxır, hamıdan güclüsən sən?”
— “Elədir, hamıdan güclü mənəm!” — dedi qurbağa və çəyirtkəni torbasına saldı ki, aparıb yesin.
Qurbağa bilmirdi ki, köstəbək ona qulaq asır. Söhbətin bu yerində köstəbək dözə bilmədi, qurbağanı ayağından tutdu. Qurbağa qurdladı:
— “Qurr, qurrr… buraxın məni…”
Köstəbək dedi:
— “Sən o biri çəyirtkənin yanında lovğalanırsan ki, meşədə hamıdan güclüsən, bəs nə oldu? Harı sənin gücün?”
Qurbağa dedi:
— “Səhv eləmişəm. Əsl güclü sən olursan!”
Köstəbək güldü. Qurbağa dedi ki onu buraxsın.
Bir az sonra qarşılarına tülkü çıxdı. Tülkü gülümsədi və dedi:
— “Eşitdim, demisən meşənin ən güclüsü sən olursan? Doğrudurmu bu?”
Köstəbək sarsıldı. Tülkü dedi:
— “Axı mənim də bir gücüm var — ağıllılıq!”
Tülkü köstəbəyi torbaya saldı və onu götürüb getdi. Yolda bir şir rast gəldi. Şir tülkü soruşdu:
— “Hara gedirsən, nə aparırsan?”
Tülkü dedi ki, evinə yeyilmək üçün heyvan gətirir.
Şir torbadan gələn “qurrrr” səslərini eşidib qəzəbləndi. Amma bu anda ovçu gəlib gəldiyi yerə atəş açdı və şir, tülkü və köstəbək sağ-salamat oradan ayrıldı.