Çirkin ördək balası

Çirkin ördək balası

Çirkin ördək balası

Mündəricat

Başlanğıc — Təbiətin gözəlliyi və yumurtalar

Yay günlərinin parlaq işığında şəhərkənarı gözəl bir mənzərə kimi görünürdü. Çöllərdə çovdar qızarmış, yulaf yaşıllaşmış, biçin tamamlanmışdı. Uzunqıç Leylək yaşıl çəmənlikdə gəzərək öz dili ilə nəsə söyləyirdi. Onun bu dili anasından öyrəndiyini deyirlər.

Gölün və çəmənliyin o tayında meşələr uzanır, orada dərin göllər və qamışlı bataqlıqlar gizlənirdi. Köhnə bir malikanənin daş divarları ətrafında ayıpəncəsi bitmişdi, o qədər sıx və hündür idi ki, balaca uşaqlar onun yarpaqları altında rahat dayanırdılar. Məhz burada bir ördək uzun müddətdir yumurtalarının üstündə otururdu. O, çox darıxmışdı və baş çəkməyə gələn az idi. Başqa ördəklər onunla danışmaq əvəzinə arxlarda üzməyi üstün tuturdular.

Doqquz balanın doğulması

Nəhayət, bir gün yumurtalardan “cik-cik” səsləri gəldi. Ana ördək sevinc içində balalarını salamladı. Onlar yumurtadan çıxıb ətrafa baxdılar, ayıpəncəsinin yaşıl yarpaqlarını gördülər. Dünyanı ilk dəfə görən balalar heyrətlə səsləndilər: “Ah, dünya nə böyükdür!”

Anaları gülümsəyərək cavab verdi: “Elə bilirsiniz dünya yalnız buradır? Xeyr, bağın o tayına qədər uzanır, amma mən ora heç vaxt getməmişəm.” Lakin bir yumurta hələ də çatlamamışdı — ən böyüyü, ən qəribəsi idi. Ana ördək artıq təngə gəlmişdi, amma yenə səbir etdi.

Çirkin ördəyin doğulması və rədd olunması

Nəhayət, böyük yumurta da çatladı və oradan iri, boz, bir az da çirkin bir bala çıxdı. Ana ördək təəccüblə baxıb pıçıldadı: “Nə böyükdür! Görəsən, bu, mənim balamdırmı?”

Ertəsi gün balaları ilə suya doğru yollandı. Ana ördək “Cəld olun, dalımca!” deyə səsləndi. Hamısı suda üzməyə başladı. Çirkin ördək balası da onlardan geri qalmırdı. Anası sevinərək dedi: “Yox, bu mənim öz balamdır! Suya necə də gözəl öyrəşdi.”

Onlar həyətə gələndə digər quşlar yeni gələnləri bəyənmədilər. “Bax, bu boz olan nə eybəcərdir!” — dedilər. Bəziləri onu dimdiklədi. Ana ördək qürurla dedi: “O da mənim balamdır, dəyər verməyi öyrənin!” Amma heç kim onu qəbul etmirdi.

Macəra və sınaqlar

Yazıq ördəkcik hər kəsin məsxərəsinə çevrildi. Bacı-qardaşları belə onu qovurdu. “Kaş səni pişik aparaydı!” — deyirdilər. Nəhayət, o, həyətdən qaçdı və tənha bataqlığa sığındı. Orada vəhşi ördəklər və qazlarla qarşılaşdı. Onlar da onu bəyənmədilər, amma buraxdılar. Sonra ovçular gəldi — “pif-paf!” səsləri, tüstü, qorxu, qaçış…

O, soyuq, yağış və acılıqla dolu günlər yaşadı. Bir kəndli onu xilas etdi, amma evdəki pişik və toyuq ona yenə xor baxdılar. “Yumurtlaya bilmirsən, sus!” — deyirdilər. Ördəkcik təbiətə, suya, azadlığa can atırdı və bir gün yenidən qaçdı.

Payız gəldi, ağaclar soldu, qış girdi. O, donmaq üzrə idi. Bir axşam gözəl ağ qu quşları göydə uçdu. Onların gözəlliyinə heyran qaldı və içində bir arzunun odu yandı — “Kaş mən də onlar kimi olaydım…”

Yenidən doğuluş və gözəlliyin kəşfi

Qış keçdi. Yaz gəldi. Ördəkcik artıq böyümüş, qanadları möhkəmlənmişdi. Günlərin birində o, gülüstan bir bağa gəldi. Orada ağ qu quşları suda süzülürdü. O, cəsarət toplayıb onlara yaxınlaşdı. “Məni öldürün!” — dedi. Amma qu quşları qanadlarını açıb onu qucaqladılar.

O, suya baxdı və… öz əksini gördü. İndi o, artıq çirkin ördəkcik deyil, ağappaq bir qu idi! Bütün ağrı-acılardan sonra öz gözəlliyini tapmışdı. Uşaqlar bağa qaçdı və sevinc içində qışqırdılar: “Təzəsi gəlib! Bu ən gözəl qudur!”

Nəticə — Hər fərqlilik bir gözəllikdir

Yeni qu, başını qanadlarının altına gizlətdi, köhnə günləri xatırladı. O vaxt hər kəs ona gülürdü, indi isə hamı onu tərifləyirdi. Günəş parlayır, yasəmən budaqları onun üstünə əyilirdi. Qu öz-özünə dedi: “Mən çirkin ördək balası olanda belə xoşbəxtliyi heç xəyal etməmişdim.”

Nağılın əsas dərsi budur: **hər fərqlilik bir dəyərdir**. Gözəllik xaricdə deyil, səbir, mərhəmət və cəsarətdədir. Çünki hər bir çirkin ördək balası bir gün öz qanadlarını açacaq.

Çirkin ördək balası
Çirkin ördək balası — hər fərqlilik bir gözəllikdir.

Kirpi Nuk Kirpi Nuk-un digər macəralarını buradan oxu.

Tez-tez verilən suallar

“Çirkin ördək balası” nə haqqındadır?

Bu nağıl fərqlilik, özünü qəbul və daxili gözəllik haqqında hekayədir. Qəhrəman öz çətinliklərini aşaraq gözəl bir qu quşuna çevrilir.

Nağıl uşaqlara nə öyrədir?

Uşaqlara səbir, mərhəmət və fərqli olanlara hörmətlə yanaşmağı öyrədir.

Kim yazıb?

Nağıl dünyaca məşhur danimarkalı yazıçı Hans Kristian Andersen tərəfindən yazılıb.

Bir cavab yazın

Sizin e-poçt ünvanınız dərc edilməyəcəkdir. Gərəkli sahələr * ilə işarələnmişdir