Çirkin ördek yavrusu

İçindekiler

Başlangıç — Doğanın güzelliği ve yumurtalar
Doğum ve sevinç
Çirkin ördek yavrusunun doğuşu
Macera ve sınavlar
Yeniden doğuş ve güzelliğin keşfi
Sonuç — Her farklılık bir değerdir

Başlangıç — Doğanın güzelliği ve yumurtalar

Güneşli bir yaz günüydü. Tarlalarda arpa sararmış, yulaf yeşillenmiş, otlar biçilmişti. Uzun bacaklı Leylek çayırlarda dolaşıyor, kendi dilinde konuşuyordu. Bu dili annesinden öğrenmişti.

Göletin ve çayırların ötesinde ormanlar uzanıyordu. Eski bir çiftliğin taş duvarlarının çevresi kalın ayı pençesi bitkileriyle kaplıydı. O kadar yoğundular ki, küçük çocuklar geniş yapraklarının altında ayakta durabiliyordu. Bu sakin ama biraz korkutucu yerde bir ördek haftalardır yumurtalarının üzerinde oturuyordu. Artık sabrı tükenmişti; kimse ziyarete gelmiyordu. Diğer ördekler sohbet yerine su kanallarında yüzmeyi tercih ediyordu.

Doğum ve sevinç

Sonunda yumurtalar çatladı. “Cik cik!” sesleri duyuldu. Minik yavrular kabuklarını kırıp etrafa baktılar. Yeşil yapraklar arasında ilk defa dünyayı gördüler. “Ne kadar büyük bir dünya!” diye seslendiler.

Anne ördek gülümseyerek, “Sanıyor musunuz ki dünya buradan ibaret? Hayır, çok daha öteye, bahçenin ötesine kadar uzanır!” dedi. Ancak bir yumurta hâlâ çatlamamıştı — en büyük olanı. Anne ördek iç çekerek sabırla beklemeye devam etti.

Çirkin ördek yavrusunun doğuşu

Nihayet o da çatladı. Yumurtadan büyük, gri ve diğerlerinden farklı bir yavru çıktı. Anne ördek şaşkınlıkla, “Bu nasıl böyle büyük oldu?” diye mırıldandı. Ertesi sabah tüm yavrularını yanına alıp suya götürdü. “Haydi arkamdan gelin!” dedi.

Hepsi suya atladı. Küçük ayaklarıyla hızla yüzmeye başladılar. Gri yavru da geri kalmıyordu. Anne ördek sevindi: “Bu kesin benim oğlum, ne güzel yüzüyor!” dedi. Fakat çiftliğe geldiklerinde diğer hayvanlar onu alaya aldılar. “Şuna bak! Ne kadar çirkin!” dediler. Kimse onunla oynamak istemedi. Zavallı yavru içe kapanmaya başladı.

Macera ve sınavlar

Günler geçtikçe işler kötüleşti. Kardeşleri bile onu dışladı. “Keşke seni kedi alsaydı!” diyorlardı. Sonunda yavru kaçtı ve bataklığa sığındı. Orada vahşi ördeklerle tanıştı. Onlar da soğuk davrandı ama zarar vermediler. Ardından avcılar geldi. Silah sesleri yankılandı, suya kan bulaştı, yavru korkudan titredi.

Kış geldiğinde hava sertleşti, su dondu. Aç ve yorgundu. Bir köylü onu buzdan kurtardı ve evine götürdü. Fakat evdeki kedi ve tavuk da onu dışladı. “Yumurtlamıyorsan sus!” dediler. Oysa yavrunun kalbi özgürlük için çarpıyordu. Günün birinde evden kaçtı ve tekrar doğaya döndü.

Soğuk rüzgârlar esti, ağaçlar yapraklarını döktü. Gökyüzünde muhteşem beyaz kuğular uçuyordu. Onların zarafeti karşısında büyülendi. “Keşke ben de onlar gibi olsaydım,” diye düşündü. Ama yüreğinde bir umut kıvılcımı yandı.

Yeniden doğuş ve güzelliğin keşfi

Kış geçti, bahar geldi. Artık büyümüş, güçlü kanatlara sahipti. Bir gün güzel bir bahçeye geldi. Gölette üç beyaz kuğu zarafetle süzülüyordu. Cesaretini toplayıp yanlarına gitti. “Beni öldürün!” dedi sessizce. Kuğular kanatlarını açıp onu kucakladılar.

Suya baktı ve kendi yansımasını gördü. Artık gri, çirkin bir yavru değil; bembeyaz bir kuğuydu! Bütün acılar, tüm yalnızlık yerini huzura bırakmıştı. Çocuklar bahçeye koştu, “Yeni bir kuğu gelmiş!” diye bağırdılar. Herkes onu hayranlıkla izledi.

Sonuç — Her farklılık bir değerdir

Yeni kuğu başını kanatlarının altına gizleyip geçmişi düşündü. Bir zamanlar herkes ona gülüyordu, şimdi ise herkes onu alkışlıyordu. Güneş parlıyor, yasemin dalları ona eğiliyordu. “Çirkin bir ördek yavrusuyken bile böyle mutluluğu hayal edemezdim!” dedi.

Masalın dersi açık: Her farklılık bir güzelliktir. Gerçek güzellik sabırda, sevgi ve cesarette gizlidir. Çünkü her çirkin ördek yavrusu bir gün kanatlarını açar.