Hekayələr

“Qəribə tramvay” hekayəsi

Baba ətrafa göz gәzdirdi: — Tәk qorxmamısan ki?—cavab gözlәmәdәn әlavә etdi:— һazırlaş qızım, nәnәn mәni sәnin dalınca göndәrib. Dedi ki, get mәnim әziz qonağımı ertә ikәn gәtir, yoxsa dözә bilmәrәm. Dedim gedim dә. Mәrcan cәld yığışdı. Gülәri dә geyindirdi. Baba tәrәddüdlә dedi: — Gülәr körpәdir. Bu axşam vaxtı onu naraһat …

Ətraflı oxu »

Kərpickəsən

Kərpickəsən

Şam şəhərində qoca bir Kərpickəsən yaşayırdı. Öz işini yaxşı bilən, zəhmətsevən qocanın günü-güzəranı ağır keçirdi. O, adi torpaqdan daş kimi möhkəm kərpic yaradırdı. Əlinin əməyini ucalan binalarda görəndə sevinir, qanadlanırdı. O, ömrünün mənasını bunda görürdü. Günlərin birində geyimli-gecimli bir oğlan qocaya yanaşıb təşəxxüslə danışmağa, nəsihət eləməyə başladı: —Bu nə peşədir …

Ətraflı oxu »

Məktəb şagirdi

Məktəb şagirdi

İştə bir tərbiyəli, aqil uşaq, İştə bir zirək, ayıq, kamil uşaq. Geyinib məktəbinin formasını, Götürüb qoltuğuna çantasını. Məktəbə şövqi-tamam ilə gedir, Keçməsin vaxtı deyə sürət edir. Gecə-gündüz çalışır mərdanə, İstəyir sibqət edə əqranə. Könlünün arizuyi-yektası: Vətənü millətinin ehyası. A çocuq, get, sənə haq yar olsun. Cümlə halında mədətkar olsun. Elm …

Ətraflı oxu »

Ayı və şir

Ayı və Şir

Əlbir olub bir ayı bir şir ilə, Ovladılar dovşanı tədbir ilə. Olmadılar razı onu bölməyə, Çıxdı iş axır ölüb-öldürməyə. Çeynədilər, dişlədilər, diddilər. Bir-birini al qana qərq etdilər. Özlərini taqətdən saldılar, Hər biri bir səmtə düşüb qaldılar. Tülkü uzaqdan görüb ol haləti, Bildi ki, yox heç birinin taqəti. Gəldi götürdü ovu, …

Ətraflı oxu »

Tülkü və Hacıleylək

Tülküynən Hacıleylək dostlaşdılar. Bir gün Tülkü qərara gəlirki, Hacıleyləki qonaq çağırsın. -Hacıleylək, qəl bizə qonag, gör mən sənə necə süfrə acıram! Hacıleylək durub qəlir Tülkünün evinə qonaq. Tülkü isə yimeyi pişirib, töküb yastı nimcəyə qoyub Hacıleyləkin qabağına. — Ye əzizim, ye! Özüm pişirmişəm. Hacıleylək dimdiyi ilə nimcəyə vurur, hecnə götürə …

Ətraflı oxu »

Dəvəyə hürgüc neyə lazımdır

Saxara səhrasında bir Bala dəvə yaşıyırdı. Bir gün o bir sürü at gördü. «Onlar nə gözəldir, — düşündü bala dəvə, — amma məndə belə eybəcər hürgüc* var! Mən onlara oxşamaq istiyərdim». Və bala dəvə hürgücdən azad olmaq istədi. O yerdə  kürəyi üstə firlanırdı, massaja gedirdi, hər cür hərəkətlər edirdi, diyetaya …

Ətraflı oxu »

Mən anamın şip-şirin…

Mən anamın şip-şirin… Balaca pişiyiyəm. Dovşanı, kirpisiyəm. Körpəcə tülküsüyəm. Sapsarı cücəsiyəm Şələquyruq dələsiyəm. Anamçün qızıl balıq, Xırda, toppuş ayıcıq Dəcəl, şıltaq Toplanam Gülüyəm, quzusuyam. Başının bəlasıyam Bəs nə vaxt balasıyam?

Ətraflı oxu »

Şıltaq-bala

Mürəbbə  istəmirəm,  Yedim artığım galdı. Pişik ilə oynadım O tullandı və sonra Fincanı saldı yerə – Ay aman o neynədi?! O fincanı sındırdı! Mürəbbə də dağıldı, Yaq-çörək düşdü yerə Taburetin üstünə, Mürəbbə  daqıldı Düz xalçanın üstünə… Mən neyliyim indi? Anam gəlib danladı Həm pişiyi, həm məni.

Ətraflı oxu »

Gırxayağ

Gəlin-gəlin oynayaq – Düzək-goşaq gırxayağ! Ən birinci Dursun pişik, Dalinca dursun Namik – Baxag-görək kim galdı? Gırxayağ hazir oldu?! Bir-iki nəfər dursun Gırxayağmiz yerisin! Sağ-sol, sağ-sol!! Heyif pişik tez gaçdı, Namik aradan çıxdı, Şəlalə  tez yoruldu, Bahadur isə güldü – Gırxayağmız dağıldı.

Ətraflı oxu »