Bir axşam NUK səmaya baxarkən ulduzların yanıb-sönməsinə heyranlıqla tamaşa edirdi. Birdən o, sanki kimsə pıçıldayırmış kimi bir səs eşitdi.
— Kim danışır orada? — soruşdu NUK.
— Bizik, ulduzlar, — sakit bir səs cavab verdi. — Bizim kitabxanamıza gəlmək istəyirsən?
NUK gözlərini yumdu və özünü səmada, parlaq ulduzların arasında gördü. Qarşısında böyük, işıqlı bir bina vardı. Qapısında “Ulduz Kitabxanası” yazılmışdı.
İçəri daxil olanda ulduzlar kiçik işıq toplarına çevrildi. Hər biri bir hekayə danışmağa başladı:
— Mən bir vaxtlar dənizçilərə yol göstərirdim, — dedi biri.
— Mən uşaqların arzularını dinləyirəm, — dedi digəri.
— Mən isə uzaq qalaktikalarda doğulan yeni ulduzların xəbərini gətirirəm, — deyə üçüncü ulduz parıldadı.
NUK diqqətlə qulaq asdı. O, anladı ki, hər bir ulduzun öz biliyi, öz təcrübəsi və öz məqsədi var.
— Deməli, bilik də ulduzlar kimidir, — dedi NUK. — Onları topladıqca, içimiz daha da işıqlanır.
Ulduzlar gülümsədilər və biri ona kiçik bir işıq verdi:
— Bu, sənin öz “öyrənmə ulduzundur”. Hər dəfə yeni bir şey öyrəndikdə, o daha parlaq yanacaq.
NUK o işığı ürəyində daşıyaraq evinə qayıtdı. Artıq gecələr səmaya baxanda o, öz ulduzunu da görə bilirdi.
Kirpi Nuk-un digər macəralarını buradan oxu.
Uşaqların Nağıl Aləmi Uşaqlar üçün nağıllar, hekayələr, şeirlər və təmsillər