Tag Arxivləri: tülkü

Biri vardı, biri yoxdu. Bir dana, bir keçi və bir qoyun yoldaş olub yola düşdülər. Gəldilər çıxdılar bir arxın qırağına, gördülər ki, burada bir əyri söyüd ağacı var. Keçi dırmaşdı …

Kiçik bir evdə bir böcək yaşayırdı və adı Xırdabuynuz idi. Bu evi çox gözəl adlandırmaq olmazdı, çünki çatlamış köhnə bir kötük idi. Ancaq o qədər doğma, rahat və hər tərəfində …

Biri var idi, biri yox idi, bir tülkü var idi. Günlərin birində tülkü baba quyruğunu belinə qoyub çöldə gəzirdi ki, quşdan, cəmdəkdən bir şey tapıb yesin. Çox gəzdi, çox dolandı, …

Bir gün ayı öz balaları üçün dayə axtarmağa getdi. Meşədə az dolaşdı, çox dolaşdı, canavara rast gəldi. – Babacan, yolun haradır? – deyə canavar soruşdu. – Balalarıma dayə axtarmağa gedirəm, …

“Qurd nağılı”nda acgöz qurd hamını aldatmağa çalışır, amma tülkünün zirəkliyi və heyvanların birliyi ədalətin qalib gəlməsinə səbəb olur.

Süd gölünün kənarında yaşayan sağsağan ailəsi hiyləgər tülkü ilə üzləşir. Çəyirtkənin məsləhəti ilə cəsarət tapır, tülkünün hiylələrinə uymur və sonda dostluq qalib gəlir.

Qonaqlıqda nə əkərsən, onu biçərsən: “Tülkü ilə Hacıleylək” qonaqpərvərliyin ədəb və ədalətlə gözəl olduğunu öyrədir.

“Kim güclüdür” — çəyirtkə, qurbağa və köstəbək arasında güc məsələsi ilə bağlı düşündürücü nağıl, sonunda ağıllılığın üstünlüyü ortaya çıxır.

“Mən Anamın Şip-Şirini” — ana sevgisinin istiliyini və uşaqlıq xatirələrinin şirinliyini ifadə edən qısa şeir.

“Tülkü və göy qurşağı” — yağışdan sonra yaranan rəngli şüa tülkünü heyrətləndirir. Bu nağıl ümidin, natural gözəlliyin və yenidən doğuşun simvoludur.