Kirpi və Hörümçək-adam

Balaca Kirpi meşədə yaşayırdı, amma bir gün o, səs-küylü və parlaq bir şəhərdə özünü tapdı. Uca binalar, maşınların səsi, işıqlar — hər şey ona çox böyük və bir az da qorxulu görünürdü.

Birdən o, yuxarıdan miyoldayan balaca pişiyi eşitdi. Kirpi başını qaldırdı və gördü ki, pişik hündür binanın damında qalıb. O kömək etmək istəyirdi, amma necə edəcəyini bilmirdi.

Elə bu vaxt Hörümçək-adam göründü. O, divara asanlıqla dırmaşdı və pişiyi damdan götürüb mehribanlıqla qucaqladı.
— Qorxma, balaca, — dedi və pişiyi yerə endirdi.

Kirpi heyranlıqla baxdı:
— Sən əsl qəhrəmansan!
Hörümçək-adam gülümsədi:
— Qəhrəman olmaq o deməkdir ki, başqalarına kömək edirsən. Kiçik yaxşılıq da çox önəmlidir.

Onlar birlikdə küçələrdə gəzdilər. Hörümçək-adam balaca qıza yolu keçməyə kömək etdi, Kirpi isə yaşlı nənənin düşən çantasını qaldırdı. Kirpi başa düşdü ki, qəhrəman olmaq təkcə pis adamlarla mübarizə deyil, həm də hər gün mehriban olmaqdır.

Axşam onlar göydələnin damına çıxdılar. Şəhər işıqlarla parıldayır, səs-küy isə azalmışdı. Kirpi və Hörümçək-adam yanaşı oturdular.
— Bu macəra üçün sağ ol, — dedi Kirpi. — İndi bilirəm ki, qəhrəman balaca da ola bilər.

Hörümçək-adam başını tərpədərək dedi:
— Elədir, Kirpi.