Dovşan və Qarğa

Müəllif: Vüqar Haqverdiyev
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü

İçindəkilər

Nağılın mətni
Mənası və mesajı
Söz izahları
Tez-tez verilən suallar

Nağılın mətni

Biri var idi, biri yox idi, balaca bir meşədə bir Dovşan var idi. Bu Dovşan çox təmizkar idi. Hər gün evinin ətrafını süpürüb-təmizləyir, yuyub-silirdi. Ancaq onun təmizkarlığı Qarğanın xoşuna gəlmirdi. Harada zibil görürdü, gətirib atırdı Dovşanın yuvasının qabağına. Dovşan Qarğadan nə qədər xahiş edirdi ki, bu pis əməlindən əl çəksin, ancaq Qarğa onun sözlərinə məhəl qoymurdu.

Bir gün Dovşan evində oturub kələm mürəbbəsi ilə çay içirdi. Birdən Qarğanın həyəcanlı qarıltısını eşitdi. Tez yuvasından çıxıb köməyə qaçdı.

Çatanda gördü ki, Tülkü Qarğanı ayağından asıb yun çubuğu ilə çırpır və deyir:

– Mən sənə göstərərəm, yeri zibilləməyin axırı necə olur?!

Qarğanın döyülməkdən tükləri dərisindən qopub ətrafa səpələnirdi, yalvarmaqdan səsi xırıldayır, ağzından köpük gəlirdi. Tülkünün isə ürəyi soyumurdu.

Dovşan bir kolun dalında gizləndi. Tülkü yorulub dincəlmək üçün yuvasına girəndə tez qaçıb Qarğanı azad etdi. Qarğa sınıq-salxaq qanadı ilə birtəhər uçub aradan çıxdı.

Qarğa yaraları sağalanda uçub Dovşanın yanına gəldi, pis əməllərinə görə üzr istədi və bir daha ətrafı zibilləməyəcəyinə söz verdi. Dovşan da onu bağışladı.

Mənası və mesajı

Bu hekayə uşaqlara təmizlik və bağışlama kimi dəyərləri öyrədir. Dovşan təmizkarlığı və mərhəməti təmsil edir, Qarğa isə səhvini anlayaraq düzəlməyi bacaran obrazdır. Tülkü cəza və ədaləti simvolizə edir. Nağılın əsas mesajı budur: yaxşılıq edən heç vaxt uduzmaz və bağışlama ən böyük cəsarətdir.

Söz izahları

Tülkü — ağıllı və hiyləgər heyvan, bu hekayədə ədalətin rəmzidir.
Mərhəmət — başqasının ağrısını hiss edib ona kömək etmək istəyi.
Bağışlama — səhv etmiş birini affetmək, kin saxlamaqdan imtina etmək.

Tez-tez verilən suallar