Samuray İsmayıl və Əjdaha — qorxunu sülhə çevirən böyük nağıl

Qədim zamanlar, ulduzların dağlara enəcək qədər yaxın göründüyü yerdə sakit bir kənd vardı. Bir gün mağaradan çıxan əjdaha evləri yandırdı və xərac istədi.

Yoldan keçən samuray İsmayıl döyüşə tələsmədi. O, əvvəlcə dağların səsinı dinlədi, atını sakitləşdirdi, qılıncını qınında buraxdı və həqiqəti öyrənmək üçün yuxarı, zirvəyə qalxdı.

Samuray İsmayıl və Əjdaha: anlayışın gücü

İsmayıl mağaranın ağzında dayanıb səsləndi: “Mən döyüş üçün gəlmədim, səni anlamaq üçün gəldim.” Əjdaha təəccübləndi; heç kim ondan niyə hirsli olduğunu soruşmamışdı. O, vaxtilə dağların qoruyucusu olduğunu, lakin insanların qorxusundan qovulduğunu danışdı. Tənha illər qəlbini sərtləşdirmişdi.

İlk anlaşılmazlıq və sınanma

Kəndə enəndə insanlar geri çəkildi. Bir uşaq qorxudan ağladı, bir neçə cavan od yandırmağa hazırlaşdı. İsmayıl əlini qaldırıb hamını sakitləşdirdi: “Qorxunuz təbiidir, amma gəlin ona bir şans verək.” Əjdaha isə kəndin üstündə alçaqdan uçar, heç kimə toxunmadan yalnız külək kimi pıçıltı buraxardı.

Kənd şurasının müzakirəsi

Ağsaqqallar meydanda toplandı. Biri dedi: “Bir vaxtlar su daşqınında bizi kim xilas etmişdi?” Başqası pıçıldadı: “Dağ aşırımını qar uçqunundan kim təmizləmişdi?” Köhnə xatirələrdə əjdahanın izləri görünməyə başladı. Şura qərar verdi: bir ay sınaq müddəti, bu müddətdə əjdaha kəndi qoruyur, biz isə ona minnətdarlıq göstəririk.

Barış andı mərasimi

Ay işığında meydanda kiçik mərasim quruldu. Uşaqlar kağızdan ulduzlar kəsib ipə dizdilər, arxası meşəyə açılan qapının üstünə asdılar. İsmayıl, ağsaqqallar və əjdaha birlikdə and içdi: “Qorxu yerinə anlayış, hirs yerinə kömək.” Əjdaha qanadlarını qatlayıb başını endirdi — bu, onun hörmət salamlamağı idi.

Qoruyucuya dönüş və yeni gün

Günlər keçdikcə əjdaha dağ yollarını təmizlədi, çobanları vəhşi heyvanlardan qorudu, çay daşqınında bənd qurmağa kömək etdi. Kənddə gülüş qayıtdı: düyü yenə pöhrə verdi, balıqçılar səhərlər nəğmə oxudu. İsmayıl isə artıq lazım olmadığı yerdə qalmadı — o, başqa insanların dərdinə çarə tapmaq üçün yola çıxdı.

İşığın izahı

Bu nağıl xatırladır: Samuray İsmayıl və Əjdaha kimi, bəzən qəlbimizdəki qaranlığı yalnız bircə söz işıqlandırır. Dinləmək ən cəsur addımdır; sülh isə onun meyvəsidir.

---

Kirpi Nuk-un digər macəralarını buradan oxu.

Tez-tez verilən suallar